Dag 47. Skiliften.

De sneeuw is overgegaan in regen en in de straten ligt 20 cm natte sneeuw en prut bij temperaturen rond het vriespunt. We gaan vandaag richting Takayama een stad in de bergen op ongeveer 600 mtr hoogte. We rijden Matsomoto uit via een tweebaans weg tussen dichte maar lage bebouwing. Huizen, bedrijfjes, benzinestations. Allemaal heel kleinschalig en wat verrommeld met veel reclamevlaggen en - borden. In Japan hebben ze alleen kleine supermarktjes, zelfs naar Nederlandse maatstaven. Die enorme Franse Hypers zie je hier helemaal niet. Het is meer de oude buurtsuper van de Spar. De weg is niet echt schoon dus ik doe het maar rustig aan en dat doen de andere weggebruikers ook. De maximum snelheid is hier trouwens 40 km/u op de doorgaande weg! Het is wel leuk om even onderdeel te zijn van het normale verkeer, dat is toch weer heel anders dan kijken vanuit de trein. 

Al snel gaan we de bergen in en gaan we door veel tunnels. Eentje was aardedonker zonder goede belijning en daar hadden ze ook nog een splitsing in aangebracht. Gelukkig bleef de navigatie wel werken zodat we de goede afslag namen. Die Toyota navigatie is ook een dingetje. De verhuurder heeft de taal op Engels gezet, maar als je de bestemming in wilt voeren komt er een Japans toetsenbord (met 1 van die 2 fonetische tekensets) dus kansloos. Gelukkig had diezelfde verhuurder het trucje verteld: je kan ook het telefoonnummer als bestemming ingeven en dat heeft wel ons gewone toetsenbord. Terwijl de Japanners ook allerlei verschillen tekens (en klanken) hebben voor cijfers. Zo is het getal twee anders voor konijnen dan voor olifanten, want er is een twee voor kleine objecten en een twee voor grote. 

De bergen zijn hier echt als in de Alpen: hoog, stijl en met een smal dal waar een riviertje loopt en er weinig ruimte is voor een weg. De weg is dus soms uit de berg gehakt, soms ligt hij in een tunnel en soms op een betonnen rand. Hoewel we regelmatig door dorpjes of langs bebouwing komen is het meeste dicht of het ziet er niet uit als een cafe en we hebben wel trek in koffie. We stoppen bij een groot gebouw, wat een ski restaurant blijkt te zijn. Jonge snowboarders komen helemaal natgeregend binnen om te lunchen want het is intussen 12:00. Het blijkt dat er achter het restaurant twee stoeltjesliften lopen en dat is het skigebiedje. Verderop komen we, terwijl we tussen metershoge sneeuwwanden (oude sneeuw) doorrijden nog meer skiliften tegen, maar alles maakt een verlaten indruk.

Begin van de middag komen we bij ons hotel, dumpen de koffer en de rugzakken en gaan een druilerig, koud en heel grijs Takayama in. We eten een ramen lunch (noedels) met een lap Hida vlees waar het gebied bekend om is. Inderdaad heel zacht en lekker vlees. We slenteren door mooie historische straatjes met de nodige toeristenwinkels. Het is nu in de druilregen niet heel druk, maar dat zal in het hoogseizoen vast heel anders zijn.

De rest van de middag plannen we de komende dagen en we eten 's avonds bij een Italiaans restaurant, want zelfs dat is er en het is nog goed ook.