Dag 53 Bruggen.

11 maart 2025 - Onomichi, Japan

Na de treinen en de auto, geeft de fiets toch weer een heel ander beeld. Komt ook wel door het gebied waar we doorheen gaan: heel veel havens, scheepsbouw en metaalbedrijven. Dat geeft altijd een wat grauw beeld. Het lijkt allemaal vrij kleinschalig en tussen de huizen en bedrijven door liggen akkertjes met groente, maar ook heel veel sinaasappel en citroen boomgaarden. Hier in het buitengebied is het allemaal minder gelikt en schoon dan in de steden. De erven rond de huizen zijn wel netjes en schoon, maar in de openbare ruimte ertussen ligt best wel zwerfafval. Een beetje zoals bij ons in NL. Behalve die sinaasappelbomen staan er ook palmen, dus het zal hier in de zomer best wel warm zijn.

Palmen 

Nu is het 11 graden en zwaar bewolkt, maar het is gelukkig droog. We drinken koffie in een superdeluxe tent die ook dienst doet als boekwinkel of bibliotheek of zoiets. Ze zijn zuinig op de schitterende parketvloer, want alle klanten moeten hun schoenen uitdoen en de tassen in speciale bakjes doen zodat die ook niet kunnen krassen. Bij dat soort regeltjes zijn de Japanners wel erg strikt en dwingend en dulden ze geen afwijking of tegenspraak. Niet dat we dat willen, maar toch.

Koffiebar Schoenen uit

Het is drieënhalf uur fietsen vandaag, meestal over vlakke wegen. Maar we moeten ook drie grote bruggen over en dat betekent 40 - 50 meter omhoog. Dat is even stug doortrappen.

Bruggen 2 Bruggen

We lunchen wat bij een lokale snackbar want zoveel is er niet langs de route. Weer zo'n vreemde tegenspraak: kleine tentje met twee vrouwen. Dus heel kleinschalig maar je moet wel bestellen en betalen bij een automaat. Die automaat is verouderd zodat hij alleen oude bankbiljetten accepteert. Dus dan komt vrouwtje 1 direct met oude biljetten om te wisselen en die stop je dan in de automaat en krijgt vrouwtje 2 een seintje in de keuken en die gaat het gerechtje bereiden. Als je ook een drankje wilt hebben kan dat niet in de automaat en helpt vrouwtje 1 je gewoon en kan je daar betalen. Automatisering die niets oplevert.

Lunch automaat

Het hotel is een jaren tachtig gebouw van vier verdiepingen maar van binnen helemaal Japans met schuifpanelen van rijstpapier enz. Uitgebreid diner met vis, vis en vis. Slapen op futonbedden. Dat is eigenlijk terug naar de studententijd want het is een matras op de grond  

Foto’s

2 Reacties

  1. Mary van der Peet:
    11 maart 2025
    Oeps,....een matras op de grond, 🫣, daar word je niet echt blij van lijkt mij...🥴. Nou ja, voor 1 nacht misschien wel te overleven?...🤞
  2. Anna van Zwol:
    11 maart 2025
    Leuk dat matras op de grond. Dat zou voor mij niets zijn ik kom nooit meer omhoog. (Help)